Vandaag was het dan zover. Ron begon aan zijn laatste reis. Onze laatste groet naar hem.

Het was een mooie Crematie dienst. Ik ben er heengegaan met me vader. Toen we in Amsterdam aankwamen kwam de wagen waar Ron in lag al aan. Daarachter reden twee motoren Jerry met zijn vader. Patries reed er achter met haar schoonzus en nog wat Familie.

Daar aangekomen kon ik dan eindelijk kennis maken met de dochter van mijn Neef. Jammer dat het zo moest maar het is niet anders. Iedereen was even lief en aardig een geweldig stel mensen heeft hij om zich heen gehad. En als je daardan hoort wat een geweldige kerel het is geweest is het nog moeilijker voor ons omdat wij hem niet hebben mogen meemaken.

Martijn heeft de begrafenis gedaan en wat ik niet anders van hem gewend ben een geweldig mooi en goed geregelde dienst, met hele mooie toespraken door zijn dochter, vriendin en werkgever.Erg ontroerend allemaal wat zullen die mensen die geweldige man missen.

Maar toen we net buiten stonden was er een surinaamse bruiloft aan de gang. Tenminste die kwamen net het terrein op met een brasbandje, witte auto's en giga mensen erom heen die aan het swingen waren. Niks te zien van vreselijk verdriet. En man die ook erg geliefd was en eigenaar van een bedrijf. En dan zie zo het cultuur verschil en het is dan ook maar net hoe je er mee om wil gaan.